السيد محمد صادق الروحاني
35
عاشورا و قيام امام حسين (ع) (فارسى)
در تحول اصلاحى ، جامعه آرام آرام به اهداف اصلاحى فرهنگى ، اجتماعى ، سياسى و . . . خود دست مىيابد و هرگز دست به خونريزى نمىزند . چنانچه اين تحول در آغاز نهضت اسلامى پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و سلم در مكه و هجرت او به مدينه رخ داده و پيامبر عرصههاى فرهنگى و سياسى را بدون خونريزى فتح كرده است كه مسيح نيز همين طور است . اما انقلاب اجتماعى ، همواره همراه با خشونت و خونريزى صورت مىگيرد . زيرا تضاد ميان نيروهاى ارتجاعى و نيروهاى اصلاحگر و انقلابى شديد مىباشد و در نتيجه به خونريزى و مقاومت منتهى مىشود . امثال آن در انقلاب بازگشت به اهداف اسلامى دوره عثمان ، انقلاب فرانسه و الجزاير در دنيا مشاهده مىشود . به نظر من اين موضوع بستگى به شرايط جامعه مسلمين دارد كه در چه مرحلهاى از تمدن و شرايط اجتماعى به سر مىبرند ، اگر آگاهانه باشد ، قطعاً خون بر شمشير پيروز است ، چنانچه در ايران اتفاق افتاد و يا برخورد و خشونت ظهور مىيابد ، چنانچه در مورد انقلاب فرانسه ( 17 اكتبر ) و الجزاير ديده مىشود . تلازم ابلاغ پيام يك نهضت ، با تجمع ، شعار و ابراز احساسات س 13 : گفته مىشود كه براى احياى انديشه سيد الشهداء و در نتيجه اجراى احكام الهى احتياجى به اقامه شعائر حسينى ( از قبيل سينه زنى ، زنجير زنى ) كه امروزه به شكل گسترده در ميان شيعه و فرقههاى مذهبى ديگر از قبيل هندوها نيز مطرح مىباشد وجود ندارد ؛ اين مسأله ، امرى مطابق با قوانين